Lieve Pa,
Ik schrijf dit gedicht alleen voor jou,
om je nog één keer te zeggen dat ik van je hou.
Helaas zeg ik dit voor de laatste keer,
want jij bent er nu niet meer.
Vier kinderen heb jij grootgebracht,
en je werkte voor ons dag en nacht.
Jij hebt ons een gelukkig gezin gegeven,
maar waarom mocht jij zelf niet verder leven?
Dertien jaar geleden kreeg je met je gezondheid problemen,
en 14-03-1994 hebben we afscheid van jou moeten nemen.
Jij vocht voor je leven tot het einde toe,
al had je pijn, verdriet of was je moe.
Jij hebt je ziekte moedig gedragen,
want er is niemand die jou ooit heeft horen klagen.
Maar waarom moest jij sterven? ik begrijp het niet,
je laat ons achter met veel verdriet.
Ze zeggen dat je verdriet van je af kunt schrijven,maar dit verdriet om jou, zal altijd blijven.
Er is één ding, dat troost mij nog het meest,
ik ben trots en dankbaar dat jij mijn vader bent geweest.
Jij zal altijd in mijn gedachten blijven, elka dag en nacht,
het enige dat ik nu nog zeggen kan, is : Lieve Pa, rust zacht!