Zonderlingen
Alles lijkt zich op te lossen
de beelden om ons heen
waar we weemoed zagen
en een nieuw geheel
de beelden om ons heen
waar we weemoed zagen
en een nieuw geheel
We riepen over zeeën
waar achter het land lag
bezaaid met aandenken
en herinneringen aan de doden
waar achter het land lag
bezaaid met aandenken
en herinneringen aan de doden
We kwamen er soms
dronken het water
dronken het water
waar gordijnen opengingen
en men zich iets inbeelden
en men zich iets inbeelden
Al wat geschreven werd was vreemd
de liefde,de speling de natuur
waar we eens als zonderlingen
over dwaalden
de liefde,de speling de natuur
waar we eens als zonderlingen
over dwaalden
Reacties op dit gedicht
| lachebekje1988: | Maandag, juli 09, 2007 22:08 |
| heel mooi weer lieverd! | |
| Laurens Windig: | Maandag, juli 09, 2007 12:56 |
| Geweldig Wijnand. Groet, Laurens |
|
| elze: | Maandag, juli 09, 2007 11:02 |
| prachtig dit Wijnand, de derde strofe loopt niet helemaal apk...inbeelden..inbeelde? laifs elze |
|
| ela: | Maandag, juli 09, 2007 00:46 |
| De belden om ons heen lossen zich op in dagelijks vertier. ela |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 09 juli 2007 | ||
| Thema's: | ||