De tranen van ver
De tranen van ver
ik hoor de telefoon
kun je me even terug bellen
zit je mam
ik moet je iets vertellen
misschien moet ik weer
over worden geplaatst
zoveel gedachtes wat dan
door je hoofd heen raast
dan hoor ik de tranen van ver
zou zo graag mijn armen om je willen slaan
mijn zoon die het moeilijk heeft
maar hij is zover van me vandaan
misschien zit je volgende week
te ver van ons vandaan
van alles gaat door mij heen
en ook op mijn wang staat een traan
ik hoop dat alles nog mee zal vallen
ga maar niet van het ergste uit
alleen krijg ik het niet uit mijn hoofd
dat zachte tranen van ver geluid
Liefs Gonny
Reacties op dit gedicht
| hiljaa: | Maandag, juli 16, 2007 19:03 |
| moeilijke tijd....sterkte knufleifs--hiljaa-- |
|
| K@trien: | Maandag, juli 16, 2007 18:57 |
| We duimen op een positief telefoontje van je zoon ! Liefs K@trien |
|
| westland: | Maandag, juli 16, 2007 17:34 |
| mooi geschreven Gonny,wij hopen voor jullie dat er snel goed bericht komt.dat hij daar nog kan blijven,en een traan mag als het zo niet is.liefs bertus en jany. | |
| Melski: | Maandag, juli 16, 2007 16:41 |
| Heel sterk gedicht. Een knuffel op z''n tijd kan idd geen kwaad;) gr. Melski |
|
| remie: | Maandag, juli 16, 2007 16:29 |
| kleintjes worden groot, maar nog net niet om een knuffel te geven op zijn tijd...sterkte meis...liefs remie | |
| Oorlam: | Maandag, juli 16, 2007 16:22 |
| ..aai | |
Over dit gedicht
| Auteur: Gonny | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 16 juli 2007 | ||
| Thema's: | ||