11 juli
Nog één keer kijkt ze achterom
Denkend aan waar het is mis gegaan
Wat ze eraan had kunnen doen
Maar het begin is moeilijk terug te vinden
Door dit donkere doolhof van haar leven.
Misschien had ze meer moeten luisteren naar haar vrienden
En minder naar de harde stemmen in haar hoofd
Maar nu is het te laat
De pijn heeft zich ingenesteld in haar hart
Zal niet meer uitbreken ook, nooit meer.
Het luiden van de klok schrikt haar op
Brengt haar terug bij het heden
Ze pakt haar tas en rent weg
Zo hard als ze kan
Nietwetend waarheen
Maar dat deert haar niet
Het enigste waar ze aan kan denken
Is weg zijn van hier
Waar de pijnlijke herinneringen
Voor altijd zullen blijven bestaan.
Denkend aan waar het is mis gegaan
Wat ze eraan had kunnen doen
Maar het begin is moeilijk terug te vinden
Door dit donkere doolhof van haar leven.
Misschien had ze meer moeten luisteren naar haar vrienden
En minder naar de harde stemmen in haar hoofd
Maar nu is het te laat
De pijn heeft zich ingenesteld in haar hart
Zal niet meer uitbreken ook, nooit meer.
Het luiden van de klok schrikt haar op
Brengt haar terug bij het heden
Ze pakt haar tas en rent weg
Zo hard als ze kan
Nietwetend waarheen
Maar dat deert haar niet
Het enigste waar ze aan kan denken
Is weg zijn van hier
Waar de pijnlijke herinneringen
Voor altijd zullen blijven bestaan.
Reacties op dit gedicht
| 246mam: | Dinsdag, juli 24, 2007 18:44 |
| mooi en herkenbaar xxx 246mam |
|
| Dais_Jee!!: | Maandag, juli 23, 2007 19:09 |
| heel mooi, en herkenbaar | |
Over dit gedicht
| Auteur: BROKENxBUTTERFLY | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 23 juli 2007 | ||
| Thema's: | ||