Een traan stroomde..
zomaar ineens.. zonder enige doel..
zonder enig gevoel..
Zomaar.. Verdrietig..
Ineens zomaar.. anders..
Geen herinnering dat boven kwam..
Gewoon verdrietig..
Alsof ik even geen vat meer had..
Op alles.. Op De tranen..
Mezelf niet in de hand..
Maar er is niets aan de hand..
Waarom moest ik dan ineens huilen..
En werd het me eventjes teveel?
Ik kon even geen glimlach maken..
Even niet gelukkig zijn..
Geen nare beelden.. of gedachten..
Gewoon eventjes.. niet mezelf meer..
Gedachten.. gaan heen en weer..