Pulvis et umbra sumus
(Pulvis et umbra sumus - Stof en schaduw zijn wij)
over verdolven wegen
roepen eenzame stemmen
een wereld van verdriet bijeen
nooit dachten ze nog
het koningshart te zien
enkel zij die blind waren voor valse hoop
behaalden de illusie
zij immers vochten voor het leven
en zongen niet met serene stem
tot een sluier van bedrog hen ontving
zij wisten wat leven was
en werden niet door de realiteit verrast
enkel het luiden van de doodsklok
bracht hen terug tesaam
Reacties op dit gedicht
| +lory+: | Dinsdag, oktober 23, 2007 13:59 |
| Wooow... wooow... wooow... meer kan ik niet zeggen... heel indrukwekkend meid! Dikke knuf en warme armen vol liefs, Lory |
|
| Br0ken_R00sje: | Maandag, september 17, 2007 11:55 |
| Leven in illusie is niet goed Blijf in de realiteit hé meid -x- |
|
| someone really special: | Maandag, augustus 06, 2007 06:56 |
| WAUW!!! weer een kanjer :) kus* |
|
| ~ ChaOS ~: | Maandag, juli 30, 2007 17:05 |
| Wow, de tweede keer is ie nog beter :D | |
| lommert: | Zondag, juli 29, 2007 19:58 |
| dit is heftig om te lezen...valse hoop en doodsklok...en toch wten wat leven is...graag gelezen liefs willem |
|
| Ludy: | Zondag, juli 29, 2007 19:13 |
| Mijn gedicht heb je niet begrepen, lijkt me gezien je reactie. Toch bedankt dat je reageerde. | |
| Ludy: | Zondag, juli 29, 2007 11:17 |
| Wauw! Krachtig de emotie verwoord. Graag gelezen. Liefs, Ludy |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Alatariel | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 29 juli 2007 | ||
| Thema's: | ||