Eindeloos verdriet
Langzaam glijd ik weg
in de eenzame diepte
Van een weg
die ik al eens meer vervolgde
de belofte die ik mezelf had gedaan
dit gebeurt me niet weer
Nu blijkt
alles waar ik voor vocht
het mocht niet baten
Ik zag langzaam weer weg
in de peilloze diepte
van een eindeloos verdriet
in de eenzame diepte
Van een weg
die ik al eens meer vervolgde
de belofte die ik mezelf had gedaan
dit gebeurt me niet weer
Nu blijkt
alles waar ik voor vocht
het mocht niet baten
Ik zag langzaam weer weg
in de peilloze diepte
van een eindeloos verdriet
Reacties op dit gedicht
| M@rcel: | Maandag, juli 30, 2007 12:28 |
| diep intens rakend.... maar blijf vooruit kijken lieverd, want daar brand het licht Liefs M@rcel |
|
Over dit gedicht
| Auteur: yazii | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 29 juli 2007 | ||
| Thema's: | ||