overgave
Ik zie de wereld spinnen,
in verlokkelijke pracht
doch hoor ik God vanbinnen
die mij bereiken tracht
Als fluisterstil gezoem
hoor ik Hem en toch,
tril ik, door 't gongen van begeerte,
door hoogmoed en door roem.
Ik mag niet meer begijpen
waarheen met mij Hij gaat,
ik wil niet meer verpeinzen
in wat m'n weg bestaat.
Ik wil Hem niet meer volgen!
ik mis de kracht, noch ben 'k bereid
toch wil ik daar verblijven
Waarheen Zijn hand mij leidt.
in verlokkelijke pracht
doch hoor ik God vanbinnen
die mij bereiken tracht
Als fluisterstil gezoem
hoor ik Hem en toch,
tril ik, door 't gongen van begeerte,
door hoogmoed en door roem.
Ik mag niet meer begijpen
waarheen met mij Hij gaat,
ik wil niet meer verpeinzen
in wat m'n weg bestaat.
Ik wil Hem niet meer volgen!
ik mis de kracht, noch ben 'k bereid
toch wil ik daar verblijven
Waarheen Zijn hand mij leidt.
Reacties op dit gedicht
| Hans Winter: | Maandag, juli 30, 2007 20:18 |
| tussen verlangen en verleiding zijn wij uitgespannen. groetje, hans |
|
| honingbijtje: | Maandag, juli 30, 2007 13:09 |
| Hij die in u een goed werk begonnen is zal dit niet loslaten tot het eind der tijd. Van mijzelf ben ik niets, doch in Hem vermag ik alles. liefs honingbijtje |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Timotheus Titus | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 30 juli 2007 | ||
| Thema's: | ||