Vermoeiend verdriet
mijn plannen zijn gemaakt
opgeschreven zo vaak
elke keer weer kwijt geraakt
dit keer is het raak
zie alles zo helder voor mij
laat mezelf niet zinken
diepe wateren zijn niets voor mij
blijf niet langer een gevangene
voor een niet gemaakte misdaad
knoop al mijn lakens aan elkaar
en vlucht uit deze hel
diep een donker bos in
met gescheurde kleren
en wilde gedachten
en echt ik zal rennen
zo hard ik kan
totdat ik mijn rust heb gevonden
en vrij ben geraakt uit deze droom
die alleen maar vermoeiend verdriet heeft bracht
Reacties op dit gedicht
| Dirk Hermans: | Donderdag, augustus 09, 2007 23:31 |
| geloof erin dat iedere dag korter bij het geluk komt dat jou richtig komt geef de moed niet op,groetjes Dirk | |
| wolfman: | Donderdag, augustus 09, 2007 00:38 |
| kijk om je heen genoeg fraais te zien | |
| lonely 1: | Donderdag, augustus 09, 2007 00:37 |
| herkenbaar verdriet, ik hoop dat het je lukt liefs, en knuffel, hilde xxx |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Dreamlover | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 09 augustus 2007 | ||
| Thema's: | ||