Leeg Vanbinnen.
Verdrietig kijk ik door het raam
Regen stroomt op het ritme van mijn tranen.
Ik voel me weer eens rot vanbinnen
Niets die mijn angst kan beamen.
Buiten allemaal lachende gezichten
Niemand die ongelukkig lijkt.
Kinderen spelen en genieten samen
Een vader die zijn kind door de haren strijkt.
Overdonderd door al dat gelach
Denk ik aan alle onmogelijke dingen
Allemaal illusies die ik in mijn verbeelding zag
Ik voel me gewoon zo leeg vanbinnen.
Regen stroomt op het ritme van mijn tranen.
Ik voel me weer eens rot vanbinnen
Niets die mijn angst kan beamen.
Buiten allemaal lachende gezichten
Niemand die ongelukkig lijkt.
Kinderen spelen en genieten samen
Een vader die zijn kind door de haren strijkt.
Overdonderd door al dat gelach
Denk ik aan alle onmogelijke dingen
Allemaal illusies die ik in mijn verbeelding zag
Ik voel me gewoon zo leeg vanbinnen.
Reacties op dit gedicht
| black_beauty: | Donderdag, augustus 16, 2007 17:45 |
| `k weet precies hoe je je voelt.. gek he dat je verdriet maar niet ophoudt |
|
| yellow: | Donderdag, augustus 16, 2007 16:08 |
| sterkte hiermee, zoek mensen op... groetjes |
|
Over dit gedicht
| Auteur: × SARAH × | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 16 augustus 2007 | ||
| Thema's: | ||