verbeelding
achteloos gevreest moment
onzinnig maar toch ontstuitbaar
verbeelding uit het verleden
onbegaanbaar in de toekomst
wie zal ik ooit zijn als ik mijzelf niet was
vervreemd en door de wereld verkracht
of quasi gelukkig zonder een breekbaar moment..
gevreest door mijzelf probeer ik mijzelf te doorbreken
te ontcijferen zoals een code die niet te kraken valt
achteloos ga ik door in de onwetenheid van het niets
tot iets op een moment tot mij door dringt
ben ik degene die verdrink
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: pete | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 20 februari 2002 | ||
| Thema's: | ||