Het kilde haar langzaam
Donkere nachten
door geleefd
Enkel starend
naar de duisternis
die weg gedreven zijn
Haar lach mag je zien
Enkel haar traan is
wat ze nog verberg
De eenzaamheid
Kilt haar langzaam
Langzaam heeft ze genoeg
van alles om me heen
De duisternis
De eenzaamheid
Dagen door gekomen
Met een huilend hart
Zeg haar niet
Dat ze geen gelijk heeft
Want ze weet
ze is alleen
Wat maakt het nog uit
Wat er ook gebeurd
De duisternis zal winnen
Opgegeven en gestreden
Wil ze haar leven weg geven
Levend in de duisternis
In de eenzaamheid
Er was toch niemand
die haar begreep
Of nog enkele pogingen deed
Om te snappen
Wat ze door had gemaakt
Ze vocht tegen
alles wat ze verloren had
Enkel opgeven
Was wat voor haar
was weggelegd
Wat had het nog voor zin
Om te blijven.?
Om te vechten?
Er was toch niemand
Die zei wat
wat ze nog kon doen!
Ze moest wel..
Ze ging ook .. †..
Reacties op dit gedicht
| Chichitje: | Woensdag, augustus 29, 2007 19:03 |
| prachtig geschreven! Sterkte! | |
| Melski: | Dinsdag, augustus 28, 2007 21:49 |
| Starend in de duisternis... Ja... Herkenbaar. Huilend hart, prachtige woorden meiske! We komen er samen wel uit! xx hvj Melski |
|
| gothic_angel: | Dinsdag, augustus 28, 2007 17:58 |
| :(snik:(ga niet, ik wil je nietkwijtraken! gothic angel |
|
| DeViLoFEaRtH: | Zaterdag, augustus 25, 2007 22:35 |
| meis ni opgeven je kun et wel als je wil praten bel me dan ok love ya DeViLOfEaRtH | |
Over dit gedicht
| Auteur: [B]lack [A]ngel | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 25 augustus 2007 | ||
| Thema's: | ||