Na het laten van een traan...
Na het laten van een traan...
Na het laten van een traan.
Ben ik weer opgestaan.
Ik laat een diepe zucht.
En kijk naar de lucht.
Waar ik de vogels hoor zingen.
Ik voel ik kan opnieuw beginnen.
Wil alles achter me laten.
Het lucht op dat ik kon praten.
Na het laten van een traan.
Ben ik weer opgestaan.
Ik laat een diepe zucht.
En kijk naar de lucht.
Waar ik de vogels hoor zingen.
Ik voel ik kan opnieuw beginnen.
Wil alles achter me laten.
Het lucht op dat ik kon praten.
Reacties op dit gedicht
| Br0ken_R00sje: | Zaterdag, september 15, 2007 19:00 |
| Idd, praten lucht op :) Super dat je je kop nooit laat hangen! Om een vb aan te nemen ;) -x- |
|
| Ritchie: | Donderdag, september 13, 2007 20:47 |
| toevallig juist ook een gedicht ingezonden over praten. Mooi verwoord en geschreven. Leven is niet simpel maar we maken er het beste van. Knuffel | |
| Dirk Hermans: | Donderdag, september 13, 2007 17:32 |
| zeker doen praten is nog altijd het beste | |
| yellow: | Donderdag, september 13, 2007 14:02 |
| :) zo is het beter. praten helpt. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: moongirl1982 | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 13 september 2007 | ||
| Thema's: | ||