In vrijheid te mogen leven..
Saamhorigheid en solidariteit..
Heeft hellaas tot een heftige discussie geleid..
Onderlinge bewondering vervaagt.. men raakt bedwelmt..
Bedwelmt door de men de saamhorigheid niet langer beschermt..
Er gaan geruchten door de kamer…geen werk “vertrekken” je word verbannen..
De achterban gaat in beraad, het gaat er misschien om spannen..
Saamhorigheid vervaagt, en eenzaamheid blijft over op de duur..
Geniet en deel zoveel mogelijk “het leven” het is nu nog zo puur..
Veroordeel of beoordeel geen mensen, zonder de achtergronden te hebben onderzocht..
Dan weet je waarom deze vlucht poging nodig was, “een eenzame lange tocht”..
Hij die ook graag voor de vrijheid van zijn naasten vocht..
Hen kunnen en mogen we niet zomaar één enkele reis retour geven..
Ook zij hebben recht om in vrijheid te mogen leven..
Reacties op dit gedicht
| ela: | Vrijdag, september 21, 2007 00:47 |
| Soms is de vakbond je vriend soms lijkt hij je vijand. telkens hij in actie treed is er wat. ela |
|
| Windwhisper: | Vrijdag, september 21, 2007 00:26 |
| Niet veroordelen nooit...geen oordeel vellen Ik heb je aandachtig gelezen Mag ik een taalfoutje herstellen helemaal Slaap lekker en sweet dreams Liefs Cobie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Robotic | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 21 september 2007 | ||
| Thema's: | ||