De roos
een roos drijft op het tranenmeer
de zon zoekt naar haar lach
zij vindt enkel hartenzeer
de herinnering aan een dag
omringd door steen, gekweld door pijn
danst ze als een verloren zonnestraal
nooit denkt ze blij te zijn
want haar geluk kent geen verhaal
het broze gesmeek suist door het riet
weemoed staat haar bij
wanneer zong zij een vrolijk lied?
die tijd is reeds lang voorbij
tranen kleven op de karmijnen huid
prille huis schuilt er binnen in
ze schreeuwt het, klaar en luid:
ik wil een sneeuwwit nieuw begin
de zon zoekt naar haar lach
zij vindt enkel hartenzeer
de herinnering aan een dag
omringd door steen, gekweld door pijn
danst ze als een verloren zonnestraal
nooit denkt ze blij te zijn
want haar geluk kent geen verhaal
het broze gesmeek suist door het riet
weemoed staat haar bij
wanneer zong zij een vrolijk lied?
die tijd is reeds lang voorbij
tranen kleven op de karmijnen huid
prille huis schuilt er binnen in
ze schreeuwt het, klaar en luid:
ik wil een sneeuwwit nieuw begin
Reacties op dit gedicht
| lexx: | Vrijdag, september 21, 2007 13:35 |
| Zeker wel goed geschreven! :) | |
| Linnéa: | Vrijdag, september 21, 2007 13:32 |
| Oops, 1 foutje! de derde laatste regel = "huis" moet "hoop" zijn. |
|
| AnnelieFje: | Vrijdag, september 21, 2007 10:41 |
| opzich herkenbaar. Wanneer houdt het op, wanneer kan ik opnieuw beginnen. Mooi geschreven liefs AnnelieFje |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Leli | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 21 september 2007 | ||
| Thema's: | ||