het is gewoon anders,
anders als een jaar geleden
zoveel gebeurd dit jaar
nog steeds niet goed kunnen verwerken

ik weet heb steun gehad,
mijn vrienden, familie
we hadden steun aan elkaar,
maar op een of andere manier
nog niks hebben verwerkt

er is gewoon teveel gebeurd,
misschien ben ik altijd vrolijk
ik laat het ook niet merken,
maar binnenin heb ik pijn
gewoon nog steeds die pijn

het gaat gewoon nog niet weg
ik kan er niet goed over praten
soms lig ik s'avonds in me bed te huilen
zo vergeet ik het toch een beetje

gewoon al die shit ik kan het gewoon niet
ben bang dat er steeds weer wat komt
nu een tijdje niks gebeurd,
maar wie weet gebeurd er wel weer wat
ik ben gewoon bang,
bang als ik in me verleden kijk,
maar ook bang om in de toekomst te kijken

ik denk dat ik niks kan,
niks durf,
ben gewoon bang
het is allemaal zo anders,
zo anders als toen


*Dit komt gewoon uit mijn hart, niet moooi niet goed, maar gewoon uit mijn hart*