Even bij je zijn
Even bij je zijn
Mijn gedachte ver weg,
traan rolt over me wang.
Was je maar hier,
jij die mij begrijpt.
Kon ik maar even,
gewoon bij je zijn.
Praten en mezelf zijn,
even bij je uithuilen.
Hield je me maar even vast.
Had ik maar even het gevoel,
Niet alleen te zijn en begrepen te worden.
Waarom ben jij zo ver van mij vandaan??
Mijn gedachte ver weg,
traan rolt over me wang.
Was je maar hier,
jij die mij begrijpt.
Kon ik maar even,
gewoon bij je zijn.
Praten en mezelf zijn,
even bij je uithuilen.
Hield je me maar even vast.
Had ik maar even het gevoel,
Niet alleen te zijn en begrepen te worden.
Waarom ben jij zo ver van mij vandaan??
Reacties op dit gedicht
| [zwarte engel]: | Maandag, november 19, 2007 09:20 |
| pijnlijk, sterkte(F) | |
| bijouken: | Zondag, november 18, 2007 19:43 |
| Bij mij mag je jezelf zijn, huilen en schuilen. Mooi je verdriet en verlangen neergeschreven. Troostende knuffel. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ~Daan_19~ | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 18 november 2007 | ||
| Thema's: | ||