een roos
Een roos, alleen en verlaten op de tafel....
Voor het raamkozijn achtergelaten.
Gegeven door iemand die je lief hebt....
gekregen van iemand waarvan je houdt.
Een paar dagen later....
is die ene roos verwelkt en vergaan.
Net als die ene persoon....
Die je lief had en waar je van hield
je verlaten heeft en is heen gegaan.
Voor het raamkozijn achtergelaten.
Gegeven door iemand die je lief hebt....
gekregen van iemand waarvan je houdt.
Een paar dagen later....
is die ene roos verwelkt en vergaan.
Net als die ene persoon....
Die je lief had en waar je van hield
je verlaten heeft en is heen gegaan.
Reacties op dit gedicht
| Woudy: | Vrijdag, augustus 18, 2006 13:16 |
| mooie combinatie van rozen en de dood, prachtig verwoord woudy |
|
| darkmind: | Zaterdag, maart 02, 2002 14:29 |
| nice een gedichtje over rozen :-)Ik hou van rozen, vooral van zwarte je moet rozen drogen en dan ajje problemen hebt neemde die roos en dan wete datter iemand aan u denkt da ge bij iemand terechtkunt mooi gedicht groeten Hendrik/darkmind |
|
Over dit gedicht
| Auteur: evelien | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 02 maart 2002 | ||
| Thema's: | ||