Het Harnas
Draag een harnas, hiermee ga ik door het leven
Niemand kan me zien, zelfs niet voor heel even
Verschuil me achter het metaal, met gesloten vizier
Nu ben ik sterk, voel me krachtig, voel me fier
Ben klaar voor de strijd, sta altijd op scherp
Geen mens kan me raken, mijn blinkend pantser is te sterk
Niets komt naar binnen, niets komt naar buiten
De angst is te groot, gevoel kan ik niet uiten
Verblijf in het donker, dit is mijn leven
Onzichtbaar in de duisternis, geen liefde om te geven
Draag een harnas, hiermee ga ik door het leven
Niemand kan me zien, zelfs niet voor heel even....
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Dinsdag, december 04, 2007 11:22 |
| Tja, zo gepantserd leef je niet echt. Want je kunt niets geven. En nog veel minder krijgen. Jammer. Treffend jouw ''leven'' overgebracht. Groetjes, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Windhorse | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 04 december 2007 | ||
| Thema's: | ||