Verkorreld
jij probeert de levensdijk
in zwarte scheuren
te beklimmen
doch steeds weer
reikt een waterval
van woeste dromen
je naar het zand terug
geen toekomst noch heden
kan het zilte beeld vleien
Reacties op dit gedicht
| xCatharina: | Zaterdag, januari 12, 2008 14:19 |
| Je zegt dat je niet mooi kan. Dit vind ik een mooie! Liefs, |
|
| ~ ChaOS ~: | Woensdag, januari 02, 2008 12:55 |
| Dat laatste snap ik niet helemaal, maar toch vind ik het weer een prachtgedicht ;) | |
| Meijeringen: | Dinsdag, december 25, 2007 12:44 |
| heel mooi omschreven mensenleven kan gewoon soms zo gaan.. | |
| tweety-ysje: | Donderdag, december 06, 2007 20:47 |
| mooi | |
| Alatariel: | Donderdag, december 06, 2007 20:46 |
| die erna toch terug instorten? | |
| winterklaas: | Donderdag, december 06, 2007 20:44 |
| totdat je bemerkt dat je van het natte zand ook prachtige kastelen bouwen kan. | |
| Nummer 127: | Donderdag, december 06, 2007 20:33 |
| brr komt op mij over een griekse nachtmerrie eentje waarvan je nooit wakker wordt Nummer 127 |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Alatariel | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 06 december 2007 | ||
| Thema's: | ||