Schelpt levenslust
Een kind schelpt een emmer levenslust
versculptuurt dromen met vochtig zand
Een visser lijnt aas even voorbij ondiep
denkt Latijn en geniet van de zeekust
spint slechts weg geroofd naar de kant
Een stuurman blikt ver voorbij de horizon
richting nog nooit ontdekt verlangen
doch breekt slechts golven tot schuim
Lichtelijk in nevel verscholen
versmelten zich zilt en zon
Rudolf (c) 10-06-2007
Reacties op dit gedicht
| verhavert: | Dinsdag, december 11, 2007 20:15 |
| een eindzin vol inhoud in een prachtig gedicht lieve groetjes |
|
| Quicksilver: | Dinsdag, december 11, 2007 15:07 |
| schitterend mooi verwoord... het roept bij mij filosofische gedachte op!! liefs,knuffel Dicky |
|
| Windwhisper: | Dinsdag, december 11, 2007 00:40 |
| Mooie woorden weer, genietend gelezen. slaap lekker Cobie |
|
| Rudolf: | Dinsdag, december 11, 2007 00:25 |
| ela = verder of veder? ;-) En ja: schelpen en niet scheppen, dat heet poëzie te zijn. Bovendien kun je met een grote schelp best aardig scheppen ;-) |
|
| ela: | Dinsdag, december 11, 2007 00:22 |
| Scheppen of schelpen? een klein verschil, veder een mooie tekst. ela |
|
| David Matser: | Dinsdag, december 11, 2007 00:20 |
| Ja. | |
Over dit gedicht
| Auteur: Rudolf | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 11 december 2007 | ||
| Thema's: | ||