Soms...
Soms is het leven zo hard
totaal oneerlijk!
Heel erg onverwacht, er gebeuren
rare dingen, en je hoofd slaat op hol,
je weet niet wat gedaan, je kan er niet meer tegen,
je kan je niet meer verweren...
Waarom komt er aan de meest toffe dingen het snelst een eind?
Maar...
juist op zo'n momenten weet je wie je echte vrienden zijn,
diegene bij wie je kan huilen en in haar armen kan komen schuilen. Op zo iemand kun je een huis bouwen! Voor zo iemand moet je heel veel zorg dragen,
je kan die zorg zelf ook wel gebruiken...
totaal oneerlijk!
Heel erg onverwacht, er gebeuren
rare dingen, en je hoofd slaat op hol,
je weet niet wat gedaan, je kan er niet meer tegen,
je kan je niet meer verweren...
Waarom komt er aan de meest toffe dingen het snelst een eind?
Maar...
juist op zo'n momenten weet je wie je echte vrienden zijn,
diegene bij wie je kan huilen en in haar armen kan komen schuilen. Op zo iemand kun je een huis bouwen! Voor zo iemand moet je heel veel zorg dragen,
je kan die zorg zelf ook wel gebruiken...
Reacties op dit gedicht
| Nummer 127: | Woensdag, december 12, 2007 22:19 |
| zie je nu je moet eerst aan jezelf denken hoe kun je nu een thuis voor je geliefde zijn als je niet een thuis bent voor jezelf Nummer 127 |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Just_Me | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 12 december 2007 | ||
| Thema's: | ||