Stilzwijgend
Stilzwijgend zat zij daar
stond altijd voor de ander klaar
Hier had zij nog veel verdriet
geen mens die het Nu nog ziet
Haar ziel gekastijd
haar voelen te respijt
Jaren heeft ze moeten gaan
eer ze echt voor zichzelf ging staan
Altijd die ander als hoofdbelang
voor agressie was ze bang
Wist dus alles te omzijlen
vluchtte geestelijk, bij wijle
Te hard voor alles moeten knokken
hier wil ik niet om jokken
Desondanks lacht ze nu weer
doet haar hart geen zeer
Stralend kan ze nu gaan
steeds meer geluk treft ze aan
Een zonnetje voor velen
niemand kan,met haar gevoelens spelen
Baas over eigen leven
zichzelf nu gevend zonder beven
Geniet ze nu van veel
ware liefde is haar deel
Over dit gedicht
| Auteur: doetsi | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 22 december 2007 | ||
| Thema's: | ||