Dit gedicht
Ja, het viel tegen, dat het wachten
soms zo lang duurde. Dat het steeds leek
alsof alleen jij de pijn kon verzachten,
of er niemand meer naar me keek.
Maar vanavond sloeg ik het boek,
dat je maar één keer leest, dicht.
En durf ik weer verder te kijken;
Jij als een hoofdstuk, dat achter me ligt.
Ik zing - en geloof er ook weer in, dat
ergens om de hoek soms geluk ligt.
Voor hem laat ik nu geen tranen meer,
schrijf slechts als vaarwel, dit gedicht...
soms zo lang duurde. Dat het steeds leek
alsof alleen jij de pijn kon verzachten,
of er niemand meer naar me keek.
Maar vanavond sloeg ik het boek,
dat je maar één keer leest, dicht.
En durf ik weer verder te kijken;
Jij als een hoofdstuk, dat achter me ligt.
Ik zing - en geloof er ook weer in, dat
ergens om de hoek soms geluk ligt.
Voor hem laat ik nu geen tranen meer,
schrijf slechts als vaarwel, dit gedicht...
Over dit gedicht
| Auteur: Lora | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 27 december 2007 | ||
| Thema's: | ||