Ogen
LANG GELEDEN
Het is lang geleden,
Genot van kleine dingen.
De dingen des levens;
Ze laten me zingen.
Ze maken het stil,
Stil rondom mij.
Maar hoewel ze er is,
Voel ik me vrij.
Dus laat me genieten;
Laat me bestaan.
Ik zal je beloven;
Ik zal ervoor gaan.
Maar soms krijg ik dat gevoel
Dat woelt diep in mij.
Dan voel ik me bevangen,
Onrustig, onvrij.
Laat ons nu maar hopen
Dat de zon weer gaat schijnen.
Misschien zal dan ooit
Die stille eenzaamheid verdwijnen ...
Het is lang geleden,
Genot van kleine dingen.
De dingen des levens;
Ze laten me zingen.
Ze maken het stil,
Stil rondom mij.
Maar hoewel ze er is,
Voel ik me vrij.
Dus laat me genieten;
Laat me bestaan.
Ik zal je beloven;
Ik zal ervoor gaan.
Maar soms krijg ik dat gevoel
Dat woelt diep in mij.
Dan voel ik me bevangen,
Onrustig, onvrij.
Laat ons nu maar hopen
Dat de zon weer gaat schijnen.
Misschien zal dan ooit
Die stille eenzaamheid verdwijnen ...
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: Vincent Sirjacobs | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 29 januari 2008 | ||
| Thema's: | ||