Waar littekens staan
waar littekens staan
zag de vingers
omhoog gaan
las handenvol vragen
ogen die doofden
in niet meer geloven
de strohalm met traan
herkende de lijnen
die schrijnden rond
polsen waar littekens staan
gevangen in leven
door anderen geboeid in
altijd jezelf weer geven
geef het verleden een schop
laat het verwerken je erven
en zoek nu de zonzijde op
wil melker
28/03/2008
Reacties op dit gedicht
| Anneke Bakker: | Zaterdag, maart 29, 2008 08:47 |
| Met handen vol vragen en gedoofde ogen en diepe lidtekens zou ik meneer Alzheimer een flinke schop onder zijn k... willen geven Wil door hem geboeid en gevangen voor een misdaad die we niet kennen. En tóch zoek ik de zonzijde weer. Treffend verwoord gedicht. Mooi weekend en lieve groet. Anneke |
|
| Gert: | Vrijdag, maart 28, 2008 12:16 |
| Je hebt het sterk gezegd, maar niet ieder mens bezit die kracht. Jammer genoeg... Groetjes, Gert |
|
| hiljaa: | Vrijdag, maart 28, 2008 11:18 |
| ik heb al wat afgeschopt hoor knufliefs--hiljaa-- |
|
| MayadeBij*: | Vrijdag, maart 28, 2008 07:45 |
| de vogeltjes waren vroeg vanochtend.. uitgelaten fluitend zelfs :) er hangt dus lente in de lucht (can you feel it?! mmrrooaarrr) x | |
| H.J.: | Vrijdag, maart 28, 2008 06:50 |
| mooi slot Wil aan een indringend schrijven. fijne dag H.J. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 28 maart 2008 | ||
| Thema's: | ||