Mijn kind
smart gedijt
onze laatste uren samen
jouw leven
mijn kind
smelt weg onder mijn ogen
tranendal
witte jassen
sluipmoordenaar
in de nacht
verwoestend
je glipt weg
zonder ik er erg in had
naar eeuwig leven
je laatste adem
mijn hart staat nu stil
jouw lichaam
hartmassage
beelden
ongeloof in emotie
de witte muren
verstikken mijn adem
jouw hand in de mijne
minuten tikken zachtjes weg
vijf uren van afscheid en elke minuut
kom je geestelijk nader
ik geef je kracht
mijn kind
mijn vlees en bloed
ik streel je rode lange haren
zoen je mond
je hand houd ik warm
uren uren lang
elke vinger keer op keer
als elke traan
weer en weer
mijn warmte geef ik aan jou
jij die mijn nest nu gaat verlaten
dit afscheid duurt eeuwig lang
Reacties op dit gedicht
| libouthe: | Dinsdag, april 01, 2008 19:26 |
| mijn eigen kind mijn ESTHER |
|
| Cora (ZIJ): | Maandag, maart 31, 2008 22:18 |
| Poeh, dit is heftig, emotioneel en zo intens geschreven, knap werk om het zo te kunnen verwoorden. Schrijf erover, praat erover, het zal je helpen :) Met liefs, |
|
| Hans Winter: | Zondag, maart 30, 2008 12:40 |
| * in al het ander weggevallen ben je mij nabij, wat blijven zal, zo schijnt het mij, wij maakten elkaar weer onomwonden verbonden, zoals je mij nog voor de wereld onbegonnen zonder te zien liet omringen, zo stierf je te vinden weg in mij. * voor dit voor een moeder ‘t moeilijkste even meegevoeld ter groet, hans |
|
| Bokkie46: | Zaterdag, maart 29, 2008 22:56 |
| Bij dit te lezen,buig ik nederig het hoofd als lotgenote.Liefs bokkie | |
| Ludy: | Zaterdag, maart 29, 2008 21:34 |
| Heel invoelbaar hoe zwaar dit verlies. Sterk verwoorde emotie! Heel veel liefs, Ludy |
|
Over dit gedicht
| Auteur: libouthe | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 29 maart 2008 | ||
| Thema's: | ||