Bestemming onbekend
Bestemming onbekend
Ik vlucht weg in dromerige fluisteringen
zie schemer verscherpen tot donkere nacht
Koester stil een moment van eenzaamheid
onwetend welk gevaar er wacht.
Een uil kreet zijn waarschuwing
het beest nadert gestaag
vervult van waanzin
kiest hij zijn maagd.
Verpletterd werd mijn ziel
nooit meer herboren
ruik enkel nog de geur
van rottende wonden.
Ren slechts, zonder zijn
in werelden die nooit bestonden
oneindig verder zonder stoppen.
Bestemming onbekend
Reacties op dit gedicht
| Br0ken_R00sje: | Dinsdag, april 08, 2008 10:29 |
| wauw prachtig! Heb tweemaal moeten lezen Nu snap'' k ''t :) Sterkte X |
|
| errel: | Woensdag, april 02, 2008 19:40 |
| zoek en vind fluister zacht je naam koester je gevoel en aard vecht voor je vrijheid liefs |
|
| vivika: | Dinsdag, april 01, 2008 22:48 |
| ik vind jouw niet gewoon Amy hoor...ik vind jou bizonder als ik je zo lees knuffel |
|
| Just-me: | Dinsdag, april 01, 2008 21:43 |
| zeer mooi meiss veel sterkte |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Gewoon Amy |  
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 01 april 2008 | ||
| Thema's: | ||