Gebroken
Gebroken,
stuk,
vanbuiten,
maar ook vanbinnen
Huilen,
wenen,
stoppen,
en weer beginnen.
Roepen,
brullen,
luid,
maar ook zacht.
Woede,
boosheid,
onderhouden,
en toch geen macht.
Angst,
schrik,
om mezelf te zijn.
Verdriet,
spijt,
alleen maar pijn.
stuk,
vanbuiten,
maar ook vanbinnen
Huilen,
wenen,
stoppen,
en weer beginnen.
Roepen,
brullen,
luid,
maar ook zacht.
Woede,
boosheid,
onderhouden,
en toch geen macht.
Angst,
schrik,
om mezelf te zijn.
Verdriet,
spijt,
alleen maar pijn.
Reacties op dit gedicht
| Little-Bitch: | Vrijdag, mei 09, 2008 22:44 |
| Nice | |
| sunset: | Woensdag, april 30, 2008 12:06 |
| Droeve voelbare eenzame teleurstelling. Liefs en omarmende genegenheid, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: niColette!. | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 30 april 2008 | ||
| Thema's: | ||