Een nieuwe morgen
Eenzaamheid
gevuld met leegte
omringde haar hart.
Waar was iedereen
Waar was iedereen
gebleven..
Omhoog starend
Omhoog starend
in de wolken verdrinkend
vragend om Uw stem.
Zoekend in de wereld
Zoekend in de wereld
maar niet gevonden
moedeloosheid omvatte
moedeloosheid omvatte
haar zielenleed.
Toen een nieuwe morgen
Uw stem sprak geduldig
'kind ik draag je, over
'kind ik draag je, over
elke berg. Nestel je
in Mijn liefde.
En ze voelde
in Mijn liefde.
En ze voelde
het rinkelen
diep in haar hart.
Een man gegeven
voor haar aardse leven.
voor haar aardse leven.
U bent mijn grote Trooster.
En U geeft mij nog meer
een man waarmee ik
U kan dienen,
een man waarmee ik
U kan dienen,
mijn leven lang..
Dank U wel.
Reacties op dit gedicht
| vat: | Donderdag, mei 22, 2008 09:59 |
| Amen fijn dat je antwoord hebt gekregen |
|
| honingbijtje: | Woensdag, mei 21, 2008 20:53 |
| :) wat heerlijk voor je:) God geeft soms zoveel meer dan waar je om gevraagd hebt:D liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: mienke | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 21 mei 2008 | ||
| Thema's: | ||