waarom zijn we der?
Alleen loop ik rond op deze aardkloof,
kijkend hoe het had kunnen zijn.
Ik snap niet waarom ik dit verdien,
van binnen ben ik dood en heb ik pijn.
Hierdoor heb ik om mij heen gebouwd,
een dik gevoeloos schild.
Die de toegang ontzegt voor
bijna iedereen die naar binnen wilt.
Ik hoop het nog een keer op te kunnen brengen,
om mensen te gaan vertrouwen.
Want voor mij is dat nog de enige manier,
om mijn leven weer op te bouwen.
kijkend hoe het had kunnen zijn.
Ik snap niet waarom ik dit verdien,
van binnen ben ik dood en heb ik pijn.
Hierdoor heb ik om mij heen gebouwd,
een dik gevoeloos schild.
Die de toegang ontzegt voor
bijna iedereen die naar binnen wilt.
Ik hoop het nog een keer op te kunnen brengen,
om mensen te gaan vertrouwen.
Want voor mij is dat nog de enige manier,
om mijn leven weer op te bouwen.
Reacties op dit gedicht
| michel.t: | Maandag, maart 18, 2002 13:41 |
| heel mooi verwoordt, ik zou zeggen, geloof in de liefde en geloof in jezelf, dan zal het allemaal goed komen. sterkte michel.t |
|
Over dit gedicht
| Auteur: merel | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 18 maart 2002 | ||
| Thema's: | ||