Vanavond

Vanavond is de drempel
de rusteloosheid in mijn hart

Ik zit ik loop en verdenk het leven
dat het mij bespioneert

Groene takken
met dode vogels
die net als ik het nest
niet hebben onderbouwd

en te vroeg waren uitgevlogen
naar de grote wereld

Ik zoende de kiezelstenen
in mijn hand en waande mij
kasteelheer

maar ik stierf als kind
in een kinderloze tuin

elze

Geschreven door

elze

Reacties op dit gedicht

elze vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

Marousia:	Zaterdag, juni 07, 2008 17:21
Droefmooi verwoord. Zo beeldend en rakend weer lieverd. Liefs van Marousia XXXXX

Hilly N:	Donderdag, juni 05, 2008 07:09
Wat is dit mooi verwoord Elze, zoals jij dat kan. Lieve groet van Hilly

Innerchild:	Woensdag, juni 04, 2008 23:37
"Woorden zijn de kleren van de gedachte." Auteur: Hugo Claus

lonely 1:	Woensdag, juni 04, 2008 22:52
prachtig gedicht, ondanks de droefheid, vooral de laatste twee strofes vind ik zoooo mooi, liefs, hilde

Over dit gedicht