Geen fata morgana
geen fata morgana
in niemandsland
pak ik je hand
in ogen op verloren
stappen in het zand
van de woestijn markeren
slechts je laatste sporen
mag ik in groen weer de
oase zijn nee geen fata morgana
wel je paradijsje na alle pijn
wil melker
14/06/2008
Reacties op dit gedicht
| Diane: | Zaterdag, juni 14, 2008 10:27 |
| En mens hoeft geen fata morgana die toch maar verdwijnt als die dichter komt, een oase van rust is wat ieder mens nodig heeft. En zoals altijd weer een prachtig gedicht. Liefs Diane |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 14 juni 2008 | ||
| Thema's: | ||