Gedachtes
Ik herinner mij
dat ik zat in het water
Verre van blij
bedroefd, als met een kater
Toen kwam er een straaltje licht
viel midden op mijn gezicht
Mijn denken veranderde snel
opeens wist ik het weer wel
Met mijn schouders recht
snoet naar de zon
Begaf me op weg
waar ik dacht, dat het niet kon
Van alle tegenslag wilde ik iets leren
door geen ander laten beleren
Nieuwsgierig naar mijzelf
zit ik nog steeds op nummer elf
Wat ouder en wijzer
mijn haren iets grijzer
Geen spijt van welke kater
geniet van gedachtes over later
Reacties op dit gedicht
| remie: | Maandag, juli 07, 2008 17:36 |
| nummer elf, wist ik nou maar waarom daar alles mee mis gaat, hoe is t met bas, weer een trouwe bezoeker van je huisje, en pieter zie je hem nog wel eens..... liefs remie | |
| Lily May Parker: | Vrijdag, juli 04, 2008 11:10 |
| prachtig dit Doetsi, met die foto is het adembenemend kus Lily May xxxxxx |
|
Over dit gedicht
| Auteur: doetsi | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 04 juli 2008 | ||
| Thema's: | ||