Spoorde niet goed
spoorde niet goed
ik spoorde
niet goed jij
treinde op tijden
in vertrek
zwaaide jouw hand
niet altijd naar de mijne
zag je ogen in het
roodgroen van wissels
verlaten kwamen we aan
liet je gaan
maar op het avonds retour
zag ik je weer staan
we denderden voort op rails
die nooit scheiden pas op het
laatste station lachten we beiden
wil melker
07/08/2008
Reacties op dit gedicht
| Amethist: | Donderdag, augustus 07, 2008 22:00 |
| Het afscheid van op reis zijn en op weg gaan komt en gaat in het levenslot eigen ritme liefs |
|
| esteban 1: | Donderdag, augustus 07, 2008 18:44 |
| Kedeng kedeng Wil, hoe rustgevend de trein is heb ik jaren geleden aan de lijve mogen ondervinden... (en daar vele romances zien onstaan) knap, liefs esteban |
|
| Leon Willems: | Donderdag, augustus 07, 2008 09:24 |
| Gaat er nog iets moois bloeien tijdens de treinreis, wie weet? | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 07 augustus 2008 | ||
| Thema's: | ||