Tot ziens
Je slaat voor de laatste maal de deur achter je dicht.
ze zeggen, dat ik je nooit meer zal zien.
Je volgt nu dat onbereikbaar pad, of zoiets,...
en ik,
blijf alleen achter,...
Je zal me nooit komen halen zeggen ze,
maar toch,
ik blijf wachten voor de deur.
Want ik weet,
er komt een tijd,dat ik mijn ogen sluit,
en dat je zult thuiskomen.
(voor mijn ouders die gestorven zijn toen ik acht was)
ze zeggen, dat ik je nooit meer zal zien.
Je volgt nu dat onbereikbaar pad, of zoiets,...
en ik,
blijf alleen achter,...
Je zal me nooit komen halen zeggen ze,
maar toch,
ik blijf wachten voor de deur.
Want ik weet,
er komt een tijd,dat ik mijn ogen sluit,
en dat je zult thuiskomen.
(voor mijn ouders die gestorven zijn toen ik acht was)
Reacties op dit gedicht
| _Lieverdje_: | Woensdag, augustus 13, 2008 15:47 |
| als jouw tijd gekomen is zullen zij daar op je wachten ik denk dat het daar mooi is kreeg vorig jaar droom nacht voor mijn moeder stierf liefs |
|
| Leon Willems: | Woensdag, augustus 13, 2008 15:45 |
| Heel mooi, zeker gezien deze achtergrond die veel verduidelijkt. Wat moet jij het zwaar gehad hebben, alle goeds! | |
| Yellow: | Woensdag, augustus 13, 2008 15:30 |
| mooi geschreven en stilmakend, groetjes, Y. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: TRHM | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 13 augustus 2008 | ||
| Thema's: | ||