plaknacht
de nacht ligt als zweet
te druppelen op mijn lijf
ik voel een zwarte straling
in de schaduw van de zon
het is zoals je noemt
de warmte die zo heet
je overvalt in de nek
je hals bijna doet kelen
alleen het onverzettelijke
koelt de angsten af
bezweert de geesten
houdt de oksels droog
te druppelen op mijn lijf
ik voel een zwarte straling
in de schaduw van de zon
het is zoals je noemt
de warmte die zo heet
je overvalt in de nek
je hals bijna doet kelen
alleen het onverzettelijke
koelt de angsten af
bezweert de geesten
houdt de oksels droog
Reacties op dit gedicht
| ela: | Donderdag, augustus 28, 2008 23:42 |
| In het zweet des aanschijns... ela |
|
| Littledolphin: | Donderdag, augustus 28, 2008 07:14 |
| :) | |
Over dit gedicht
| Auteur: Anton van Amerongen | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 28 augustus 2008 | ||
| Thema's: | ||