Eind...
De nacht was oud
De rust zo diep
Daar liep ik..
Het licht was ver
Het kabaal vertrokken
Daar rende ik...
Mijn rust was ver
M'n gedachten diep
Ik struikelde...
Mijn weten van bestaan
nam langzaam af
en ik viel....
De rust zo diep
Daar liep ik..
Het licht was ver
Het kabaal vertrokken
Daar rende ik...
Mijn rust was ver
M'n gedachten diep
Ik struikelde...
Mijn weten van bestaan
nam langzaam af
en ik viel....
Reacties op dit gedicht
| Anastacia: | Zondag, augustus 09, 2009 22:45 |
| herkenbaar sterkte mooi verwoord groetjes | |
| trucker klaas: | Woensdag, september 03, 2008 07:37 |
| als je weer opstaat toch wat geleerd opnieuw proberen is echt niet verkeerd mooi beschreven klaas |
|
| Quicksilver: | Dinsdag, september 02, 2008 22:58 |
| Droevig, maar mooi geschreven! Sterkte gewenst! knuffs,liefs dicky |
|
Over dit gedicht
| Auteur: *Ester | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 02 september 2008 | ||
| Thema's: | ||