pappa
Toen ik nog een klein meisje was,
zat mijn pappa op een troon.
Hij was geen koning,
het was een troon zonder kroon.
Door de jaren heen werd de troon heel klein,
pappa hoefde er niet meer zo te zijn.
Ik kon het wel zonder doen,
hoefde geen arm en geen zoen.
Vilein sloeg het noodlot toe,
het werd een tijd van lachen, huilen en innerlijk lijden,
jezelf op het einde voorbereiden.
Mijn pappa zit op een troon,
een troon zonder kroon.
zat mijn pappa op een troon.
Hij was geen koning,
het was een troon zonder kroon.
Door de jaren heen werd de troon heel klein,
pappa hoefde er niet meer zo te zijn.
Ik kon het wel zonder doen,
hoefde geen arm en geen zoen.
Vilein sloeg het noodlot toe,
het werd een tijd van lachen, huilen en innerlijk lijden,
jezelf op het einde voorbereiden.
Mijn pappa zit op een troon,
een troon zonder kroon.
Reacties op dit gedicht
| Littledolphin: | Woensdag, september 03, 2008 13:08 |
| rakend dit liefs little | |
| _Lieverdje_: | Woensdag, september 03, 2008 12:39 |
| stilmakend geschreven liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: jessica1 | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 03 september 2008 | ||
| Thema's: | ||