jij
jij loopt weer
in je mama's armen
ze komt thuis
en hup jij moet er heen
het spel begint
weer van vooraf aan
maar ja dacht wel
dat het zo ging
nu zit je weer
altijd daar en minder hier
tja, zie je mij
dan nog wel graag?
Reacties op dit gedicht
| _Lieverdje_: | Zondag, september 14, 2008 09:20 |
| een echt moederskindje is hij moeilijk voor jou liefs |
|
| AngelOfWonder: | Zondag, september 14, 2008 03:14 |
| :(Ik wou dat het anders voor je was lieve tweety | |
| ninodepino: | Zaterdag, september 13, 2008 21:48 |
| jij ja:S ja jij en ik zijn twee vriiienden/beeeeeeeeren dat die beren eten konden o het was een Wonnnnnnnder:D dat die Beren.... :( |
|
| Marousia: | Zaterdag, september 13, 2008 21:46 |
| Meisje, dit is zo herkenbaar, dit vind ik erg maar je weet het schatje, jij bent de regisseur van je eigen leven. Maak er het beste van meis. Liefs Marousia xx | |
| Corry van Emmerik-Koenekoop: | Zaterdag, september 13, 2008 21:14 |
| voor mij ook zeer herkenbaar... een manipulatieve schoonmoeder die haar zoontje niet los kan laten, was het in mijn geval :( maar gelukkig zag mijn man het op tijd in :) ik wens je toe dat alles snel helemaal goed komt voor jou, want je bent een lief mens :) |
|
| Littledolphin: | Zaterdag, september 13, 2008 21:08 |
| oeps meis, rakend en herkenbaar ik weet er alles van...zet um op he liefs barbara | |
Over dit gedicht
| Auteur: tweetyke | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 13 september 2008 | ||
| Thema's: | ||