Liefde in zwart/wit...
Waar zwart en wit elkaar teder kussen
en hun eenvoud schitterbaar wordt,
daar, daar ontsta jij
En als ze dan, heel even, mekaar raken
in een innig samenzijn, verschijnt warm
je weelderige lach
Mag ik je dan heel stiekem, nog
even knuffelen, dan raak ik jou
nog even aan
Want straks moet ik je missen en
zwaai ik jou, mijn droom, weer uit
als 't opstaan nadert...
Lieve Deef, rust zacht...
Reacties op dit gedicht
| Quadesh: | Vrijdag, januari 16, 2009 14:54 |
| Jij niks minder gewenst moge 2009 je alleen maar goeds brengen. veel liefs mij | |
| xavion: | Donderdag, januari 15, 2009 23:28 |
| Waar blijf je? ;) | |
| ninodepino: | Woensdag, oktober 08, 2008 15:08 |
| sterkte!!! ik heb nog nooit zoveel van mijn kater gehouden als de laatste tijd!:( Liefs, nino. |
|
| Oorlam: | Woensdag, oktober 08, 2008 14:51 |
| oepsie, rust zacht Deef | |
| Quadesh: | Vrijdag, september 26, 2008 19:09 |
| aaaahhh zielig dichie sterkte knufliefs | |
| Ria Klein Herenbrink: | Vrijdag, september 26, 2008 16:56 |
| dit raakt.........ja zo intens mooi in het verdriet dat volgt liefs Ria |
|
| kerima ellouise: | Vrijdag, september 26, 2008 16:37 |
| sterkte...een huisdier missen is een goede vriend missen...knufke liefs kerima ellouise |
|
Over dit gedicht
| Auteur: MizzTeaQ | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 26 september 2008 | ||
| Thema's: | ||