Asfalt en Honger II
Het mistgezicht van de stad. Een uitgezongen jubelbed.
De starheid van het materiaal en het strakke raam
Op de werkelijkheid. Koele nietszeggendheid van uren
En dagen, digitale angstklokken op de wang van de wereld.
De man kruipt uit het kind krijgt zijn kindertijd niet
Onder de arm. Kunnen mensen niet dichter bij elkaar
Dan een noodwendige samenslag van het leven, slikken
Van jaren en aarde? Zwervershanden, lippengemis, asfalt en
Honger. Dit is het enige. Letterkoorts. Met mijn woorden
Die willen genezen tegen uw buik, in uw hals, in de muziek
Van uw mond, in troostende bochten van armen en benen.
-26/3/02-
De starheid van het materiaal en het strakke raam
Op de werkelijkheid. Koele nietszeggendheid van uren
En dagen, digitale angstklokken op de wang van de wereld.
De man kruipt uit het kind krijgt zijn kindertijd niet
Onder de arm. Kunnen mensen niet dichter bij elkaar
Dan een noodwendige samenslag van het leven, slikken
Van jaren en aarde? Zwervershanden, lippengemis, asfalt en
Honger. Dit is het enige. Letterkoorts. Met mijn woorden
Die willen genezen tegen uw buik, in uw hals, in de muziek
Van uw mond, in troostende bochten van armen en benen.
-26/3/02-
Reacties op dit gedicht
| Sheena: | Zaterdag, december 04, 2004 12:07 |
| dit stond als willekeurig gedicht op de homepage, en het liet een verpletterende indruk achter, toen gemist, nu met volle teugen opgedronken, poezie in zijn zuiverste vorm, bedankt. | |
| pramodah: | Woensdag, maart 27, 2002 10:04 |
| ik weet niet wat ik er van zeggen moet.....het grijpt mij aan maar ik weet nog niet waarom...wat laten rusten en daarna nog eens lezen......... liefs pramodah |
|
| waterval: | Woensdag, maart 27, 2002 02:45 |
| inderdaad...... dit is mooi........ |
|
| Voske: | Woensdag, maart 27, 2002 01:32 |
| Uw eerste grote fan heb je hier al en er zullen er nog veel volgen denk ik. Voske.. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: hans | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 27 maart 2002 | ||
| Thema's: | ||