Vol van gratie...
Vol van gratie…
(de dag ervoor)
plat op mijn buik
tel ik de schaduwen op de muur
slapeloos zoals het onbegrepen afzien
val ik buiten de maatschappij
waar de pijn slechts een weerspiegeling
van de werkelijkheid blijkt
ben ik uitgespogen in de vallei
van getatoeëerde oogleden
bewenen we de nacht haar donker zijn
en drink ik herinneringen samen
tot het leven in een alles verslindende
leegte haar ware aard laat zien…
esteban 09/10/2008
Reacties op dit gedicht
| Gerhardus: | Donderdag, oktober 09, 2008 19:39 |
| helemaal mooie en gevoelige poezie die behoort uitgebracht in de boekwinkel. laatste drie puntjes vind ik 1 punt mooier. komt d boodschap harder over. (persoonlijk hoor, misschien anderen niet). |
|
| Windwhisper: | Donderdag, oktober 09, 2008 19:35 |
| aansprekend Esteban, bijzonder schrijven liefs Cobie kuzzz |
|
| red one: | Donderdag, oktober 09, 2008 18:57 |
| Oeh.. zo herkenbaar dit. goed geschreven Esteban. Groet Red |
|
Over dit gedicht
| Auteur: esteban. | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 09 oktober 2008 | ||
| Thema's: | ||