Haar mozaïek
haar mozaïek
zij legt
geen steen
haar mozaïek
is transparant
zij kleurt het glas
in samen kijken
danst sprankelend in
licht zonder enig vergelijken
daar waar wij zwoegen
steeds de fundamenten voegen
hecht zij haar geur en droogt
haar kleuren in een warme zon
jij bent het licht
nooit zijn jouw patronen
ooit gezwicht voor dwang
jij transparant al levenlang
wil melker
10/10/2008
Reacties op dit gedicht
| Dwaallicht: | Vrijdag, oktober 10, 2008 17:10 |
| Pracht van een schrijven! Liefs Dina |
|
| sunset: | Vrijdag, oktober 10, 2008 11:14 |
| Dát is liefde; de andere haar mozaïek het allermooiste vinden. Tonend delend mooi wil. Warme vriendschappelijek groetjes en een fijne vrij-dag, sunset |
|
| _Lieverdje_: | Vrijdag, oktober 10, 2008 07:02 |
| prachtig liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 10 oktober 2008 | ||
| Thema's: | ||