verdriet
Van binnen begin ik te huilen
het kan niet langer meer schuilen
ik voel me naar en raar
ik ben nog lang niet met alles klaar
ben ik wel sterk genoeg in het leven
want nu begin ik toch effe te beven
ik heb een arm nodig om me heen
want voel me echt effe alleen
ik ben het effe kwijt
daarom schrijf ik effe met een krijt
waarom voel ik me zo naar
mijn tranen zijn nog niet klaar
Reacties op dit gedicht
| tweety-ysje: | Dinsdag, oktober 14, 2008 08:46 |
| sterkte lieverd! je komt er wel zoals anneke al zij ga er niet te hard op in lieverd! denk aan jou liefde en je plannen liefs | |
| Anneke van Dijk-Ploeg: | Maandag, oktober 13, 2008 23:00 |
| wisselende stemmingen horen nu eenmaal bij borderline accepteer dat je je af en toe verdrietig voelt, maar ga er niet te diep op in, dan wordt je vanzelf weer rustiger... je kunt het ! liefs, namaste, anneke |
|
| _Sparkling_Angel_: | Maandag, oktober 13, 2008 22:17 |
| Mooi gedichtje. Huilen is niet erg, je mag het best, het kan opluchten! Liefs, Sanne X | |
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 13 oktober 2008 | ||
| Thema's: | ||