Zoals ik me voel

Een wolk, een berg, een boom, nee een klein, heel klein steentje….

Dat is hoe ik me voel. Een heel klein steentje kan zichzelf niet verplaatsen. Er word overheen gelopen, zonder dat het opgemerkt wordt. Soms vind het nog steun op andere stenen om zich heen. Maar komt er iemand waarvoor dat kleine steentje niet opvalt, wordt het de grond in getrapt. Dan komt er weer een stortregen, waardoor de grond om het steentje inzakt. En het steentje weer een beetje zichtbaar is. Maar vervolgens blijft er telkens wel weer iemand op trappen, blijft dat kleine steentje de grond inzakken, om vervolgens door de regen weer omhoog te komen. Zo blijft het gaan. De ene keer duurt het even voor het steentje door de regen omhoog komt. De andere keer is het binnen een paar seconde al.

Geschreven door

Brittos

Reacties op dit gedicht

Brittos vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

Flowergirl18:	Dinsdag, oktober 14, 2008 17:59
Graag gelezen!

red one:	Dinsdag, oktober 14, 2008 14:47
hm mooi gedicht, ik heb net nog tegen een paar steentjes aan staan schoppen. je voelt je klein maar je bent groot zoiets. graag gelezen dit Groetjes Red

Auteur: Brittos
Gecontroleerd door: Innerchild
Gepubliceerd op: 14 oktober 2008
Thema's: [Dromen]