Myn leven is een hel.
sinds de dag dat ik leef,
soms vraag ik me af waarom?, waarom moet het nou altyd zo gaan kan het dan nooit normaal.
ik wordt gek van al het gezeur.
langzamerhand kan ik er niet meer tegen, soms denk ik, ik kan er maar beter niet meer zijn.
mensen zyn beter af zonder my.
het is toch zo ik verziek alleen maar je leven.
Dag en nacht heb ik verdriet maar dat zien ze allemaal niet.
ik weet dat ik niet perfect ben maar probeer het wel altyd.
ik ben nog maar een kind die gelukkig hoort te zyn, maar het enige wat ik kryg is ellende.
maar dit keer kies ik voor mezelf.