opgenomen
Ik sla mijn vleugels binnen
en staar wat voor me uit
tranen die beginnen te stromen
over mijn stille rode wangen
waar moet ik heen
wat moet ik doen
ik kom er niet meer uit
rust is wat ik nodig heb
en de veiligheid om me heen
zodat ik mezelf niks kan aan doen
Reacties op dit gedicht
| Rudolf: | Dinsdag, november 18, 2008 19:31 |
| Kom op, ga de natuur in en voel, ruik en proef. Zie en wordt gezien :) Groet |
|
| arie: | Maandag, november 17, 2008 23:25 |
| rust begint in jezelf. Rust begint met vertrouwen, juist van jezelf.. Loop er niet meer voor weg meis... Geloof me, dat is het niet waard. Sterkte en liefs Arie |
|
| zonnetje*: | Maandag, november 17, 2008 22:37 |
| geef jezelf de rust die je nodig hebt! mooi verwoord veel groetjes |
|
| Windwhisper: | Maandag, november 17, 2008 20:44 |
| tja nou Tineke, het lijkt me verwarrend, liefs Cobie |
|
| Anneke van Dijk-Ploeg: | Maandag, november 17, 2008 20:08 |
| rust zul je toch IN jezelf moeten zoeken niet daarbuiten; het maakt niet uit waar je bent, opgenomen of niet... liefs, namaste, anneke |
|
| Dwaallicht: | Maandag, november 17, 2008 20:05 |
| Mooi verwoord... gewoon doorgaan! Liefs en een warme knuffel Dina |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 17 november 2008 | ||
| Thema's: | ||