Woordeloos
.
Woordeloos
Muren die hemelhoog marcheren
Onbereikbaar voor mijn ladder
Toch maak ik sprongen
Maar val steeds dieper terug
Wanneer zal ik het leren
Spouwankers dringen door de voegen
Ik lees de jaren in het roest
De gebakken stenen door de tijd verteerd
Begreep ik maar hoe het moest
Het kozijn evenaart mijn houding
Gebogen en weerbarstig
Woordeloos staar ik naar het cement
De bodem de voeten van het kind
Reacties op dit gedicht
| Hilly N: | Zaterdag, november 22, 2008 14:27 |
| Ik stuur je een warme groet laive Elze Hilly |
|
| hiljaa: | Vrijdag, november 21, 2008 17:05 |
| we blijven leren met vllen en opstaan laiveste elze.... we laten ns steeds weer in de vl lokken door .....(uitdagingen mischien?) knufkusliefs--hiljaa-- |
|
| gewoon gezellig: | Donderdag, november 20, 2008 19:05 |
| tijd voor een zonnetje, die dagen zijn te donker voor ons...toch? liefs |
|
| Ria -rimpeling-: | Donderdag, november 20, 2008 16:56 |
| Ik lees hier wanhoop,in prachtige bewoording! liefs Ria |
|
| arie: | Donderdag, november 20, 2008 10:34 |
| Waarom die muren ''willen'' beklimmen als je ook gewoon de deur kunt openen? Je mist allen een beetje zicht elze, maar ook hier kom je weer overheen sterkte en alle liefs, arie |
|
| Annemieke van der Ven: | Donderdag, november 20, 2008 10:04 |
| Indrukwekkend... Smok.. |
|
| sunset: | Donderdag, november 20, 2008 09:19 |
| Leren ... Tot aan het einde van dit leven waarde vriend. Want wij zijn en blijven, gemeten aan de Goddelijkheid, voor Haar toch maar kinderen. En als Haar kinderen leren we, dagelijks. Treffend tonend mooi. Liefs en vriendschappelijke warme genegenheid, sunset |
|
| Windwhisper: | Donderdag, november 20, 2008 09:04 |
| het laat me nadenken jouw gedicht, lieve groet Cobie Goede morgen Elze kuzzz |
|
| _Lieverdje_: | Donderdag, november 20, 2008 08:47 |
| stilmakend liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: elze | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 20 november 2008 | ||
| Thema's: | ||