raakte alles kwijt
alles eerst zo fijn bij jou kon ik me zelf zijn, tot op het moment dat je meer wou , meer wou dan ik wou , en je het ook nog gewoon deed, het deed me pijn om toen met jou te zijn, door jou voelde ik me vies door jou voelde ik me stom ,durfde niks te zeggen wou dat ik het kon vergeten en niemand het zou weten, maar alles ging anders ik was er kapot van, iedereen die het er over had en zei ; stomme hoer en als dat gezeik, op dat momen was ik me leven kwijt, totdat jij weer kwam en mijn zelfvertrouwen kwam terug geven het proberen goed te maken, wat je ook is gelukt ik heb het je vergeven maar vergeten zal ik nooit
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Dinsdag, november 25, 2008 10:10 |
| Vergeven moet en kan; vergeten is altijd een heel ander verhaal. Liefs en oprechte genegenheid, sunset |
|
